Het Parco Nazionale del Pollino, opgericht in 1993, is het grootste nationale park van Italië en ligt op de grens van Basilicata en Calabrië. Het kalksteenmassief rijst tot boven 2.200 meter, en de Monte Pollino en de Serra Dolcedorme horen bij de hoogste toppen van Zuid-Italië. Het park is ook een UNESCO Global Geopark.
Het symbool is de pino loricato, de Bosnische den (pantserden), die op de hoge, winderige kammen overleeft, met bomen van vele eeuwen oud. Lager liggen beuken- en dennenbossen, kloven en rivieren, en dorpen als Rotonda, Terranova di Pollino, San Severino Lucano en de Arbëreshë-gemeenschappen (Albaneestalig) van San Paolo Albanese en San Costantino Albanese.
Hoogtepunten
- Serra di Crispo: de „Tuin van de Goden” met pantserdennen.
- Hooggebergtetochten: de Monte Pollino en de Piani di Pollino.
- Raften: in de kloven van de Lao, aan de Calabrische kant.
- Madonna del Pollino: een bergheiligdom en bedevaart.
- Arbëreshë-dorpen: Albanese taal en tradities.
- Bossen: beukenbossen die in de herfst oplichten.
In het kort
| Provincie | Potenza (en Calabrië) |
|---|---|
| Opgericht | 1993 |
| Vanaf Maratea | Ongeveer 1 uur met de auto naar Rotonda |
| Ideale duur | Twee tot vier nachten |
| Ideaal voor | Wandelen, raften, natuur, langzaam reizen |
| Vervoer ter plaatse | Auto; begeleide tochten voor de hoge routes |
Hoe lang blijven & waar overnachten
Trek twee tot vier nachten uit. Rotonda en Viggianello zijn goede uitvalsbases voor de hoge Pollino, dicht bij de snelweg A2. Terranova di Pollino en San Severino Lucano liggen dieper in het park, aan de oostkant.
